Wolter

Polska

Stosunek Woltera do naszego kraju, a dokładniej jego rozbiorów czasami będzie uznawało się jako przejaw niekonsekwencji ideologicznej samego filozofia. Uznawany jest on bowiem za jedną z ofiar despotyzmu i obrońcę ludzkiej wolności. W tym przypadku miał on zachowywać się zgodnie z wyznawaną koncepcją absolutyzmu, który jest jednak oświecony. Jednocześnie pamiętać musimy, że polska w tymże czasie posiadała opinię ludzi, którzy są fanatykami religijnymi i wykorzystującymi chłopów na rzecz okrutnej i nie posiadającej wykształcenia szlachty. Wolter uznaje po prostu w swoich przemyśleniach że niższym stanom społecznym, które tyranizowane były przez szlachtę z pewnością nie będzie żyło się gorzej w państwach zaborczych niż w rzeczpospolitej, która w jego oczach była nietolerancyjną. Szansę na wprowadzenie reform, które postulował widział między innymi przechodzących silne reformy wewnętrzne mocarstwach okupujących Polskę, czyli Prusach oraz Rosji, którzy uznawali Woltera za głównego ze swych doradców. Z drugiej jednak strony zarządzali oni swoimi krajami w sposób, który całkowicie odbiegał od wolnościowych wzorców oświecenia. Ustrój rzeczpospolitej dodatkowo budził niemałe kontrowersje w czasach kiedy żył Wolter. Przez krytyków uznawany był i z resztą nadal jest jak archaiczna oligarchia, która doprowadziła nasz kraj do kryzysu ekonomicznego oraz nastania anarchii. W Polsce obowiązywały takie prawa, na mocy których innowiercy nie mieli żadnych praw politycznych, tak samo mieszczanie byli dyskryminowani.