Wolter był najmłodszym dzieckiem w bogatej notarialnej rodzinie. Rozpoczyna swoją naukę w jednym z lepszych paryskich kolegiów jezuickich gdzie od razu zauważono jego nad wyraz rozwinięte umiejętności, najwyższe zainteresowanie wykazywał on jednak filozofią oraz retorykę. W czasie tym stykał się także z libertynami, których sceptyczny punkt widzenia wpłynął na ukształtowanie jego własnego światopoglądu. Niecałe dziesięć lat później towarzyszy on nowemu ambasadorowi francuskiemu w podróży do Hagi gdzie obejmował on swoją nową placówkę – sam Wolter występuje tutaj w roli sekretarza ambasady. Kilka lat później zostaje jednak uwięziony w bastylii tak naprawdę bez usłyszenia żadnego konkretnego wyroku, podejrzany był jednak o autorstwo tekstów przeciwko despotycznej władzy. W więzieniu pisze on pierwszą ze swoich teatralnych sztuk, a mianowicie Woltera, który od tego momentu staje się jego pseudonimem literacki. Od momentu jego wyjścia na wolność, w więzieniu spędza niespełna rok, jego sztuka zostaje wystawiona po raz pierwszy na teatralnych deskach i od razu zyskuje sobie ogromną popularność. Przez kolejny okres życia przenosi się on z miejsca na miejsce, wyjeżdża między innymi do Anglii, na powrót osiada następnie we Francji, przez kilka lat mieszka w królestwie pruskim, z którego zaś przenosi się do Genewy. Ostatnie lata życia spędza w nowo zakupionej posiadłości mieszczącej się w okolicach Genewy.